Twój Workspace w zespole — instalacja krok po kroku

Sześć pomysłów, na których stoi system. Nie musisz ich znać, żeby przejść instalację. Bez nich system wygląda jak zbiór luźnych narzędzi, a z nimi tworzy spójną całość.

Workspace/
├── AGENTS.md     ← zasady wspólne
├── context/      ← Twój profil i słownik nazw
├── Personal/     ← prywatne; zakaz danych organizacji
└── Work/
    ├── Inbox/       ← wszystko „na później”
    ├── Projekty/    ← każdy projekt z własnym AGENTS.md
    ├── Referencje/  ← procedury i wzory, tylko do odczytu
    └── Zadania/     ← 1 zadanie = 1 mały plik

{Projekt}/
├── AGENTS.md
├── sharepoint.md    ← gdzie leżą dokumenty zespołu (tylko odczyt)
└── 07 CCM/
    ├── STATUS.md    ← po każdej sesji: Focus / Completed / Decisions / Next
    ├── notatki/  decyzje/  drafty/  handoff/
    └── learnings.md

Co dokładnie kopiuje instalacja i skąd to się bierze. Wróć tu po kroku 9, gdy zechcesz sięgnąć po kolejne procedury.

Skille startowe

Pliki startowe

• AGENTS.md dla Workspace i dla Work/ oraz szablony dla projektu i podprojektu.
• Profil i słownik w context/: kim jesteś i jak zapisywać nazwy, które automatyczna transkrypcja przekręca.
• Rejestr zadań z szablonem zadania i listą otwartych.
• Ustawienia asystenta z trzema progami (sam, pyta, nigdy) i banerem na starcie sesji.
• Polityka na jedną stronę do podpisania przez zespół: co asystent może, jakich danych się nie wkleja.
• Ustawienia Git: lista plików, które nigdy nie trafiają do historii (np. Personal, hasła, nagrania).

Skrypty (każdy w wersji dla Windows i dla Maca/Linuksa)

Przepisy integracyjne

Folder integrations/ w pakiecie: Microsoft 365 z OneDrive, ClickUp, Jamie i lista rzeczy, które przychodzą od IT. Każdy przepis ma warunki, kroki, test na prawdziwych danych i plan B. Możesz poprosić asystenta: „przeczytaj integrations/clickup.md i przeprowadź mnie”.

Żadna z nich nie wymaga wiedzy technicznej. Wszystkie są nawykami. Wracaj tu, gdy pojawi się wątpliwość.

1. Odpowiadasz Ty, nie AI

Nie ma „AI to zrobiło”. Asystent przygotowuje, sprawdza i proponuje. Człowiek decyduje, wysyła i podpisuje.

2. Draft-first

Maile, wiadomości, zadania w systemach, wpisy w kalendarzu: asystent robi szkic, Ty wysyłasz. Wysyłka i kasowanie są zablokowane w ustawieniach. Nie próbuj tego obchodzić.

3. Nie wysyłaj niczego, czego nie ocenisz

Przeczytaj szkic przed wysłaniem albo przekazaniem dalej. Dotyczy to także liczb, nazwisk i dat: asystent potrafi się pomylić, a pewny ton niczego nie dowodzi.

4. Personal ≠ Work

Dane organizacji tylko w Work/. Nic z Personal/ nie trafia do konektorów firmowych ani do repozytorium, i odwrotnie.

5. Czego nie wkleja się do AI

Nigdy: hasła, tokeny, klucze, pliki .env, surowe nagrania i transkrypty z nazwiskami osób spoza organizacji. Pamiętaj, że Claude Code przesyła do Anthropic treść plików, które czyta. Dlatego pracujesz wyłącznie na koncie organizacji.

6. Znaczniki zamiast zgadywania

Asystent nie wymyśla danych. Gdy czegoś brakuje, zostawia znacznik, a Ty go rozwiązujesz przed wysłaniem:

• [NEEDS INPUT: …] — brakuje informacji, którą musi dać człowiek;
• [VERIFY: …] — do sprawdzenia w źródle;
• [TODO: …] — do zrobienia.

Dokument ze znacznikami nie jest gotowy.

7. Obce skille tylko po przeglądzie

Skill to instrukcje, które asystent wykona. Nie instaluj skilli ani wtyczek z internetu, zanim ktoś ich nie przejrzy. Możesz poprosić asystenta: „przeczytaj ten skill i powiedz, co robi i do jakich plików i narzędzi sięga”. Źródła zaufane to ten pakiet, wydania organizacji i oficjalny katalog Anthropic.

Dziesięć zasad codziennej pracy jest w sekcji Dekalog.

Uzupełnienie kroku 8: pełna drabinka bezpieczeństwa, kroki dla Microsoft 365 i ClickUp, testy na prawdziwych danych i plan B. Źródło: folder integrations/ w pakiecie.

Drabinka bezpieczeństwa integracji

Im wyżej na drabince, tym mniej konfiguracji i mniej ryzyka. Niżej schodzimy tylko wtedy, gdy wyższy szczebel nie istnieje dla danego narzędzia.

1. Konektor claude.ai — np. Microsoft 365. Na start, jeśli administrator M365 wyraził zgodę.
2. Oficjalny serwer producenta — np. narzędzie BI albo notetaker z własnym serwerem. Po nadaniu ról przez IT.
3. Sprawdzony serwer z logowaniem w przeglądarce — np. ClickUp. Na start.
4. Most zbudowany przez IT — narzędzia tylko do odczytu z jednego konta organizacji (To Do, OneNote, transkrypty Teams). Gdy IT je udostępni.
5. Własny skrypt — ostateczność, dla zaawansowanych.

Dwie żelazne zasady: wszystko wychodzące to szkic (draft-first), a każdą integrację sprawdzasz na prawdziwych danych. „Pokaż moje 3 ostatnie zadania” to test. Sam zielony znaczek połączenia nie jest testem.

Microsoft 365 — dwa tory, oba tylko do odczytu

Tor B to główny sposób pracy na dokumentach: szybszy, działa bez konektora i offline. Tor A służy do poczty, kalendarza i szukania, „gdzie to jest”.

Tor A, kroki: claude.ai, Settings, Connectors, Microsoft 365, Connect; zaloguj się kontem służbowym i zaakceptuj tylko odczyt. W nowej sesji /mcp pokazuje konektor jako połączony.

Tor B, kroki:

1. Otwórz bibliotekę projektu w SharePoint (przeglądarka) i kliknij Synchronizuj albo „Dodaj skrót do OneDrive”. Folder pojawi się w Eksploratorze pod „OneDrive – nazwa organizacji”.Folder pojawi się w Finderze pod „OneDrive – nazwa organizacji” (czasem w Lokalizacjach, w CloudStorage).Na Linuksie nie ma oficjalnej aplikacji OneDrive: pobierz potrzebne pliki ręcznie do folderu projektu albo korzystaj z toru A.
2. Krytyczne: prawy klik na folderze projektu, „Zawsze zachowuj na tym urządzeniu”. Plik „tylko w chmurze” jest dla asystenta pusty.
3. Wpisz ścieżkę lokalną do pliku sharepoint.md w folderze projektu. Od tej chwili asystent wie, gdzie szukać dokumentów.

Asystent te pliki przeczyta, ale nie zmieni, nawet na prośbę: zapis do folderów OneDrive jest zablokowany w ustawieniach. Wyniki trafiają do 07 CCM/, a do biblioteki przenosisz je Ty.

ClickUp

Komenda z kroku 8 rejestruje konektor. Potem /mcp, clickup, Authenticate i logowanie w przeglądarce. Asystent widzi dokładnie to, co Ty widzisz w ClickUp.

Rejestr zadań w Work/Zadania/ jest Twoją bazą. Skill zadania wysyła zadanie do ClickUp dopiero po Twojej zgodzie i zapisuje jego numer w pliku zadania.

Testy na prawdziwych danych

• ClickUp: „Pokaż moje otwarte zadania na ten tydzień.” Odpowiedź zawiera Twoje zadania z prawdziwymi nazwami list.
• Microsoft 365: „Jakie mam spotkania jutro?”, „Streść ostatni mail od mojego przełożonego.”
• SharePoint: „Znajdź w SharePoint dokument o … i podaj, w której bibliotece leży.”
• OneDrive: w folderze projektu „Streść plik … z biblioteki projektu.” Asystent podaje treść, nie „nie mogę otworzyć”.
• Draft-first: „Przygotuj odpowiedź na ten mail.” Wynik to szkic, nie wysłana wiadomość.

Plan B — bez konektora Microsoft 365

• Dokumenty: tor B (OneDrive) działa w pełni; na Linuksie pliki pobrane ręcznie.
• Mail: w Outlooku zapisz wiadomość jako plik do Work/Inbox/. Asystent przetworzy plik.
• Transkrypt spotkania Teams: pobierz plik transkrypcji (.vtt lub .docx) do Work/Inbox/ i użyj skilla meeting-processor.
• Kalendarz: wklej listę spotkań do prośby albo zapisz widok tygodnia jako PDF.

Konektor dochodzi później i nic nie trzeba przebudowywać.

Co przychodzi od IT (nie konfigurujesz tego sam)

Mosty tylko do odczytu (To Do, OneNote, transkrypty Teams), narzędzia BI i ustawienia zarządzane przez organizację. Gdy IT je udostępni, pojawią się same w /mcp po zalogowaniu kontem organizacji. Do tego czasu nic nie blokuje pracy.

Gdy konektor nie działa

Każdy problem z tej listy wystąpił już u kogoś wcześniej. To znane zachowania narzędzi, a nie błąd po Twojej stronie.

Krok 1 — zapytaj asystenta, jeśli już działa

Od kroku 1 masz działającą sesję. Opisz w niej problem zwykłymi słowami albo wklej treść błędu. Asystent widzi ten sam komputer i takie rzeczy diagnozuje dobrze.

Krok 2 — gdy asystent jeszcze nie działa albo sesja się zacięła

Otwórz claude.ai w przeglądarce, dołącz ten plik HTML i wklej opis:

Instaluję system pracy Workspace (wersja zespołowa) według załączonego pliku HTML.
Mój system: [Windows / Mac / Linux]. Jestem w kroku [numer i nazwa kroku].

Wykonałem/wykonałam: [wklej komendę albo opisz, co kliknięte].
Spodziewany efekt: [co miało się stać według instrukcji].
Zamiast tego widzę: [wklej komunikat błędu albo opisz ekran].

Zdiagnozuj to i podaj kolejny krok — po polsku, jedną rzecz naraz.
Nie zakładaj, że znam terminal. Jeśli potrzebujesz więcej informacji,
podaj komendę diagnostyczną do wklejenia i powiedz, czego szukać w wyniku.

Set-ExecutionPolicy -Scope CurrentUser RemoteSigned

[Console]::OutputEncoding = [System.Text.Encoding]::UTF8

Trzy rzeczy, które wyglądają na awarię, a nią nie są

Terminal

Okno, w którym rozmawiasz z komputerem tekstem zamiast klikaniem. Na Windows używamy PowerShell.Na Macu to aplikacja Terminal.Na Linuksie to terminal systemowy.

PowerShell a Wiersz polecenia (CMD)

Dwa różne terminale Windows. Komendy z tego przewodnika działają tylko w PowerShell.

PATH

Lista folderów, w których system szuka programów. Instalator dopisuje do niej nowy program, ale już otwarte okna terminala tego nie widzą. Dlatego po instalacji otwierasz nowe okno.

Polityka wykonywania (ExecutionPolicy)

Ustawienie Windows, które decyduje, czy PowerShell może uruchamiać skrypty. Forma -ExecutionPolicy Bypass -File pozwala na jedno uruchomienie bez zmiany ustawień.

SmartScreen i UAC

Okna ochronne Windows. SmartScreen ostrzega przed programami pobranymi z internetu. UAC pyta o zgodę administratora.

Claude Code

Asystent AI działający w terminalu, na Twoich plikach. Wykonuje zadania, a nie tylko podpowiada.

Sesja

Jedna rozmowa z asystentem, uruchomiona w konkretnym folderze. Kończysz ją /exit, wznawiasz claude --continue.

AGENTS.md

Plik z zasadami dla asystenta. Leży w folderze i obowiązuje w nim i niżej. Czytają go różne narzędzia AI.

Kaskada

Łączenie zasad z kolejnych poziomów folderów: wspólne, organizacji, projektu.

07 CCM

Folder kontekstu AI w projekcie: notatki, decyzje, szkice, status sesji.

Skill

Procedura zapisana zwykłym językiem, którą asystent wykonuje za każdym razem tak samo.

Konektor (MCP)

Połączenie asystenta z innym systemem, np. pocztą albo ClickUp. MCP to nazwa standardu, w którym takie połączenia działają.

Logowanie w przeglądarce (OAuth)

Sposób łączenia, w którym logujesz się na stronie systemu i klikasz „Zezwól”. Żadne hasło ani klucz nie trafia do plików.

OneDrive, pliki na żądanie

OneDrive pokazuje pliki z chmury, ale pobiera je dopiero przy otwarciu. „Zawsze zachowuj na tym urządzeniu” pobiera je od razu, żeby asystent mógł je czytać.

Biblioteka SharePoint

Wspólny folder dokumentów zespołu w Microsoft 365. Asystent czyta ją przez OneDrive, nie zapisuje.

Draft-first

Zasada: asystent przygotowuje szkic, człowiek wysyła.

Git, commit

Git zapisuje historię zmian w folderze. Commit to jeden zapis tej historii, czyli punkt, do którego możesz wrócić.

Repozytorium

Folder z historią Git. Pakiet startowy jest repozytorium, Twój Workspace też.

Tryb planowania (plan mode)

Tryb, w którym asystent najpierw opisuje plan, a działa dopiero po Twojej akceptacji. Przełączasz go Shift + Tab.

Wykrzyknik !

Linia zaczynająca się od niego idzie prosto do terminala. Komenda i wynik trafiają do zapisu rozmowy.

/model, /mcp, /skills, /context

Komendy w sesji: wybór modelu, lista konektorów, lista skilli, lista wczytanych plików.

Znaczniki [VERIFY:], [NEEDS INPUT:], [TODO:]

Miejsca w dokumencie, które wymagają sprawdzenia, uzupełnienia albo dokończenia przez człowieka.

Dziesięć zasad na jedną stronę. Wydrukuj, powieś obok biurka, wracaj do nich. Jeśli zapamiętasz tylko tyle, to wystarczy, żeby pracować bezpiecznie.

1. DRAFT-FIRST — nic nie wychodzi na zewnątrz (mail, wiadomość, zaproszenie) bez Twojej akceptacji; asystent najpierw robi szkic, Ty decydujesz, czy wysłać.
2. ZERO POŚPIECHU Z UPRAWNIENIAMI — nigdy nie uruchamiaj asystenta z --dangerously-skip-permissions; niech zawsze pyta o zgodę, zanim coś zmieni.
3. HASŁO NIGDY W TREŚCI KOMENDY ANI WIADOMOŚCI — logowania uruchamiaj przez tryb terminala (znak !) albo w osobnym oknie terminala: program poprosi o hasło osobno i go nie wyświetli. Sama komenda i jej wynik trafiają do zapisu rozmowy, więc hasło wklejone do komendy byłoby tam widoczne.
4. CHECKPOINT PRZED DUŻĄ ZMIANĄ — przed większą operacją zrób punkt kontrolny w Git (commit), żeby zawsze móc wrócić do stanu sprzed zmiany.
5. ŹRÓDŁA SĄ NIETYKALNE — materiałów źródłowych (nagrań, transkryptów, dokumentów z biblioteki) nigdy nie edytujemy; pracujemy na kopiach w 07 CCM/.
6. GŁÓWNY FOLDER PROJEKTU ZOSTAJE CZYSTY — w projekcie poza 07 CCM/ leżą tylko AGENTS.md, sharepoint.md i gotowe dokumenty; wszystko robocze idzie do 07 CCM/.
7. SEKRETY NIGDY DO REPOZYTORIUM — hasła, tokeny, klucze i dane prywatne nie trafiają do historii Git; do tego służą pliki poza Git (np. .env).
8. NIE DZIAŁA? ZRZUT EKRANU, NIE PANIKA — zrób zrzut ekranu z błędem, opisz, co było robione, i zapytaj asystenta; zdiagnozuje to szybciej niż kombinowanie na własną rękę.
9. SESJA W KONKRETNYM FOLDERZE — uruchamiaj asystenta w folderze, nad którym pracujesz, a nie nad całym dyskiem, żeby widział właściwe pliki i właściwe zasady.
10. COMMIT Z OPISEM PO KAŻDEJ SESJI — po skończonej pracy zapisz zmiany commitem z krótkim opisem; to Twój dziennik i punkt powrotu.

Zasady 5 i 6 są dostosowane do wersji zespołowej (folder 07 CCM i pliki AGENTS.md).

Pakiet ustawia za Ciebie uprawnienia, baner i czytanie plików AGENTS.md. Zostaje kilka opcji osobistych, które włączasz raz. Jeśli organizacja którąś z nich zablokowała, po prostu jej nie zobaczysz.

Wszystko robisz w jednym menu. W dowolnej sesji wpisz:

/config